Jest pewien typ kupującego, który przylatuje na Samui po raz pierwszy, odbiera samochód na lotnisku i jedzie nadmorską drogą na południe w stronę Chaweng. Zanim dotrze do głównego pasa hoteli i barów, coś już zostało postanowione. Zwykle to, że tutaj nic nie kupi. Hałas, szyldy, zagęszczenie: to nie jest to, po co przyjechał.
Większość z tych osób trafia w końcu do Bophut.
Bophut leży piętnaście minut na zachód od lotniska, na północnym wybrzeżu Samui, to płaski pas palmowej linii brzegowej, który patrzy na Koh Phangan przez wąski kanał. Woda jest tu spokojniejsza niż na wschodnim wybrzeżu: chroni ją rafa, a zachody słońca rozgrywają się nad morzem, nie za wzgórzem. Żadne z tych cech nie jest przypadkowe; Bophut jest po cichu kuratorowana od dwóch dekad. To jedyna część wyspy, gdzie stara uliczka rybacka jest chroniona rozporządzeniem konserwatorskim, i jedyna strefa, gdzie Four Seasons, W Retreat i Banyan Tree mieszczą się w promieniu siedmiu kilometrów, nie tłocząc się nawzajem.
Kupujący, którzy wybierają Bophut, rzadko są właścicielami swojej pierwszej willi. Zwykle mają już nieruchomość na Phuket, Bali, w południowej Francji lub na Majorce, w miejscach, w których nauczyli się różnicy między strefą wakacyjną a strefą życia. Ich kryteria są pozornie proste. Chcą kuchni, w której faktycznie będą gotować. Chcą móc dojść piechotą na śniadanie bez wsiadania w samochód. Chcą mieć opcję kolacji w miejscu z dobrą kartą win i opcję takiej niedzieli, w której nie zobaczą nikogo. Chaweng nie da im dwóch ostatnich rzeczy. Maenam nie da dwóch pierwszych. Bophut daje wszystkie cztery.
Rozporządzenie konserwatorskie nad Fisherman's Village to w praktyce to, co czyni to możliwym. Ponieważ budynki wzdłuż tego kilometrowego odcinka wybrzeża nie mogą zostać wyburzone ani nadbudowane, wioska zachowuje swój rytm: dwupiętrowe kamieniczki, drewniane fronty, wąskie uliczki wychodzące na piasek. Nowe restauracje, które otwierają się w Bophut, muszą wpasować się w to, co istnieje; nie mogą tego zrównać i zacząć od nowa. Efekt jest taki, że najlepsi operatorzy na wyspie (Dining On The Rocks, Coco Tam's, Karma Sutra, Barracuda) wybierają tę lokalizację, bo sam setting robi połowę roboty.
Nie jest to jednak zaleta uniwersalna. Bophut to najdroższa strefa zakupowa na Samui i z roku na rok jest coraz droższa. Działka z widokiem na morze, która w 2018 roku szła za 400 000 €, dziś jest wyceniana na 900 000 €, a ceny ofertowe bronią się często dlatego, że inventory jest cienki. To samo rozporządzenie, które utrzymuje wioskę w formie, limituje również podaż: nie da się zbudować wieży, nie da się podzielić działki nadmorskiej na trzy części, a wzgórza za wioską są na tyle strome, że dojazd kosztuje realne pieniądze. Jeśli kupujesz z myślą o maksymalnym rental yieldzie, Bophut nie jest odpowiedzią. Liczby są lepsze w Lamai, Maenam i w części Ban Tai.
To, co sprzedaje Bophut, to zachowanie kapitału i lifestyle. Willa trzyma tu wartość w cyklach spadkowych, bo pula kupujących pozostaje międzynarodowa, popyt na wynajem pozostaje w warstwie luksusowej, a podaż nie może się rozszerzyć. Dla właścicieli, których pierwszym priorytetem jest drugi dom, z którego faktycznie będą korzystać, a drugim priorytetem to, żeby aktywo nie traciło pod ich nieobecność, rachunek jest prosty.
Wewnątrz samego Bophut strefy różnią się bardziej, niż kupujący się spodziewają. Odcinek od Fisherman's Village w stronę Big Buddha jest gęsty i wygodny: bliżej restauracji, mniej prywatności. Pockets na wzgórzach nad wioską (Plai Laem, zachodni kraniec Choeng Mon) wymieniają wygodę na wysokość i widoki na morze. Zachodnia część w kierunku Bang Rak jest cichsza i tańsza, ale bliżej ścieżki podejścia samolotów. Żaden z tych wariantów nie jest zły; to różne odpowiedzi na różne pytania.
Kupujący, którzy radzą sobie tu dobrze, to ci, którzy poświęcają dwie-trzy wizyty na zrozumienie, która strefa do nich pasuje, zanim spojrzą na pojedynczą willę. Ci, którzy mają problem, to ci, którzy zakochali się w konkretnej nieruchomości w internecie i pracowali od tego wstecz.
Jeśli jesteś wcześniej w tym procesie (zastanawiasz się, czy Samui to w ogóle właściwa wyspa, albo czy Bophut to właściwa jej część) to dokładnie ta rozmowa, którą wolimy przeprowadzić najpierw. Wille będą jeszcze, kiedy się zdecydujesz.
